HomeΥΠΗΡΕΣΙΕΣΕμφυτεύματα

Εμφυτεύματα

Η απόφαση για την τοποθέτηση εμφυτεύματος

Πριν ο γιατρός και ο ασθενής πάρουν την απόφαση για μία θεραπεία με εμφυτεύματα, είναι απαραίτητη η εξέταση όλων των πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων των διαφόρων θεραπευτικών διαδικασιών. Στο σημείο αυτό, όμως, μπορεί να σημειωθεί εκ των προτέρων, ότι η εμφύτευση αποτελεί σήμερα την ασφαλέστερη διαδικασία με την καλύτερη μακροχρόνια πρόγνωση. Παρ’ όλ’ αυτά όμως θα πρέπει – όχι μόνο για οικονομικούς λόγους – να συζητηθούν σε κάθε περίπτωση με τον ασθενή και οι άλλες θεραπευτικές δυνατότητες.

Ακόμη και αν η φροντίδα του εμφυτεύματος κατά κανόνα αποτελεί την πιο χρονοβόρα λύση αντιμετώπισης, δεν θα πρέπει να αποκρυφτεί από τον ασθενή η δυνατότητα αυτή, διότι υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί να μην είναι απαραίτητο το τρόχισμα των υγιών δοντιών. Σε μια ενημερωτική συζήτηση μπορούν να εκτεθούν τα αναμφισβήτητα πλεονεκτήματα μιας θεραπείας εμφύτευσης, όμως θα πρέπει να αναφερθούν και οι εμπεριεχόμενοι κίνδυνοι. Ενώ το κλείσιμο ενός κενού με στεφάνες ή γέφυρες ή η αντιμετώπιση μιας γνάθου δίχως δόντια με μια ολική τεχνητή οδοντοστοιχία δεν αποτελούν κίνδυνο για την υγεία του ασθενή (εκτός από την πιθανή βλάβη των υγιών δοντιών), η εμφύτευση κατ’ αρχήν είναι μια χειρουργική επέμβαση. Αυτή απαιτεί μια προσεκτική γενική εξέταση του ασθενή.

Διάγνωση

Μέρος της διάγνωσης αποτελεί η ίδια ενημέρωση του ασθενή αναφορικά με τις ασθένειές του, αλλεργίες καθώς και των φαρμάκων που λαμβάνει. Πριν από την ίδια την επέμβαση θα πρέπει να γίνει μια εκτενής καταγραφή των τοπικών ευρημάτων. Εκτός από την κλινική εξέταση (αξιολόγηση του βλεννογόνου, της γλώσσας, των μυών, των υπόλοιπων δοντιών, του ύψους και πλάτους των γνάθων, των αποστάσεων μεταξύ των γνάθων κ.τ.λ.) σημαντική είναι η ακτινογραφία, η οποία επιτρέπει ακριβέστερες πληροφορίες αναφορικά με τα «προσφερόμενα οστά» στην περιοχή, όπου πρόκειται να γίνει η εμφύτευση. Η διάγνωση αυτή για τα προσφερόμενα οστά είναι το βασικότερο κριτήριο απόφασης αναφορικά με την εμφύτευση.

Αποτέλεσμα της απώλειας των δοντιών είναι - σε εξάρτηση με την ηλικία και τους υπάρχοντες ατομικούς παράγοντες - η αποικοδόμηση της οστικής ουσίας (συγκεκριμένα της φατνιακής απόφυσης). Αυτή η οστική ατροφία μπορεί να φτάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε η εμφύτευση να μην είναι πλέον εφικτή ή αντίστοιχα να είναι πραγματοποιήσιμη μόνο μετά από πρόσθετες εγχειρητικές επεμβάσεις.

Με την βοήθεια ειδικών τεχνολογιών ακτινογραφίας (ενδοστοματικό φιλμ, πανοραμική ακτινογραφία, τρισδιάστατη διάγνωση) μπορούν σήμερα να αξιολογηθούν με μεγάλη ακρίβεια τα υφιστάμενα προσφερόμενα οστά. Οι οδηγοί - διαφάνειες ακτινογραφιών υποστηρίζουν την διάγνωση, διότι όχι μόνο καθορίζουν επακριβώς την ακριβή διάσταση, αλλά βοηθούν και στον καθορισμό του καλύτερου σημείου τοποθέτησης του εμφυτεύματος.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε περιοχές, στις οποίες τραυματίζονται ανατομικές δομές κατά τον τρυπανισμό του οστού ή από το ίδιο το εμφύτευμα. Στην κάτω γνάθο αυτό είναι το κάτω φατνιακό νεύρο που βρίσκεται στο πλευρικό κάτω μέρος του οστού (το νεύρο, που παρέχει την αίσθηση στα δόντια και το κάτω χείλος). Ένας τραυματισμός του νεύρου αυτού μπορεί να οδηγήσει σε προσωρινή ή και μόνιμη βλάβη.

Αυτό σημαίνει, ότι ο ασθενής θα διαμαρτύρεται για δυσφορία (μούδιασμα, πόνους, φαγούρα κ.ά.) στην περιοχή του κάτω χείλους / την περιοχή της κάτω γνάθου της αντίστοιχης πλευράς. Ο κίνδυνος είναι όμως εξαιρετικά σπάνιος και εξαρτάται από την εμπειρία του θεράποντα ιατρού. Στην άνω γνάθο είναι η κύρια ρινική κοιλότητα και οι παραρρινικές κοιλότητες (ιγμόρεια άντρα), που μπορεί να περιορίσουν την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων.

Με χρονοβόρες εγχειρητικές διαδικασίες μπορεί να διεξαχθεί με επιτυχία σήμερα η εμφύτευση ακόμη και σε δύσκολες περιοχές. Με την βοήθεια διαφόρων μεθόδων ανάπλασης των οστών και υλικών αποκατάστασης αυτών μπορούν να εξαλειφθούν οστικά ελλείμματα. Ο ασθενής θα πρέπει να ενημερωθεί αναλυτικά και εγκαίρως για όλα τα διαπιστωθέντα ευρήματα. Σε κάθε επιμέρους περίπτωση ο ασθενής θα πρέπει να ενημερωθεί για τους κινδύνους και να του δοθεί αρκετός χρόνος, ώστε να αποφασίσει υπέρ ή κατά μιας εμφύτευσης.

Η πιο σύγχρονη και ακριβέστερη διάγνωση είναι η ψηφιακή ογκοτομογραφία (DTV) και η υπολογιστική διάγνωση - αξονική τομογραφία (CT), που είναι σε θέση να μας δώσουν μετρήσιμα στοιχεία σε ολόκληρη την περιοχή της κεφαλής. Βάσει των διαπιστωθέντων διαγνωστικών στοιχείων και των προσωπικών σας επιθυμιών μπορεί στη συνέχεια να δημιουργηθεί το πλάνο θεραπείας.

Γιατί τα εμφυτεύματα αποτελούν την καλύτερη θεραπεία

Τα εμφυτεύματα είναι σήμερα βοηθητικά μέσα, δοκιμασμένα στα ιατρεία, για μια αισθητικά και λειτουργικά καλύτερη αποκατάσταση της ελαττωματικής λειτουργίας του οργάνου της μάσησης λόγω απώλειας των δοντιών. Η τοποθέτηση εμφυτευμάτων στο οστό της γνάθου είναι για τον λόγο αυτό ένα προπαρασκευαστικό χειρουργικό μέτρο, το οποίο καθιστά δυνατή, την σημαντική επέκταση των συμβατικών δυνατοτήτων και ορίων της αντιμετώπισης με τεχνητή οδοντοστοιχία. Κάθε κενό στα δόντια θεωρητικά αποτελεί ένδειξη για ένα εμφύτευμα.

Τα εμφυτεύματα καθιστούν δυνατή την αποφυγή γεφυρών και έτσι συμβάλουν στη διατήρηση των υγιών δοντιών (αντικατάσταση ενός μόνο δοντιού). Με συγκεκριμένη εφαρμογή αυτών είναι περαιτέρω δυνατό, να κατασκευαστούν γέφυρες, όταν στην πραγματικότητα θα μπορούσε να κατασκευαστεί μόνο μια τεχνητή οδοντοστοιχία (μειωμένη σειρά δοντιών, αύξηση στηριγμάτων), και τελικά, με την τοποθέτηση εμφυτευμάτων σε μια γνάθο δίχως δόντια, είτε να σταθεροποιηθούν οι ολικές τεχνητές οδοντοστοιχίες σχεδόν με τη σταθερότητα που αποδίδουν ακίνητες σταθερές εργασίες, είτε αυτές να αντικαθίστανται τελείως μετά από τοποθέτηση πολλών εμφυτευμάτων από μία σταθερή δόντι προς δόντι προσθετική εργασία.

Μέσω της επιλογής των κατάλληλων συστημάτων εμφύτευσης είναι βασικά δυνατό, να «επανεξοπλιστεί» σταδιακά με εμφυτεύματα ο ασθενής που έχει χάσει ένα δόντι ή έχει πλήρη απουσία δοντιών, δίχως να πρέπει να έρθει οποιαδήποτε στιγμή αντιμέτωπος με μια τεχνητή οδοντοστοιχία.

Περαιτέρω είναι σημαντικό για εσάς να γνωρίζετε, ότι τα εμφυτεύματα, όταν επουλωθούν μέσα στο οστό, έχουν επίσης την ιδιότητα της διατήρησης της αρχιτεκτονικής δομής του οστού, που σημαίνει ότι εκεί όπου υπάρχουν εμφυτεύματα, τα οποία λειτουργικά επιβαρύνονται με τον σωστό τρόπο, δεν πραγματοποιείται αποικοδόμηση της οστικής ουσίας αλλά διατηρούνται οι αρχικές μορφές της δομής του οστού της γνάθου.

Πλεονεκτήματα των εμφυτευμάτων

  1. Τα υγιή δόντια παραμένουν ανέπαφα.
  2. Η αντικατάσταση με εμφυτεύματα σας δίνει την αίσθηση, ότι έχετε και εκεί δικά σας δόντια, όπου δεν υπάρχουν πλέον.
  3. Η λειτουργία της μάσησης και η αισθητική μπορούν να αποκατασταθούν όπως και στα φυσικά Δόντια.
  4. Με την σωστή τοποθέτηση, την καλή στοματική υγιεινή και τον τακτικό έλεγχο, τα εμφυτεύματα διατηρούνται επί πολλά έτη (> 15 έτη).
  5. Ακόμη και σε πλήρη απουσία δοντιών τα εμφυτεύματα μπορούν να σας προσφέρουν μια απόλυτα καλύτερη ποιότητα ζωής, σε σύγκριση με τις ολικές τεχνητές οδοντοστοιχίες.
  6. Εκεί, όπου τα εμφυτεύματα έχουν επουλωθεί μέσα στο οστό, διατηρούνται οι οστικές δομές.

Τι είναι το εμφύτευμα;

Ένα εμφύτευμα είναι μια τεχνητή ρίζα δοντιού. Επικρατέστερο υλικό είναι αυτήν την στιγμή το πολύ καθαρό τιτάνιο ενός συγκεκριμένου βαθμού σκληρότητας.

Πρόκειται για κυλινδρικές ή κωνικές δομές με διαφορετικές επιφάνειες. Όλα τα εμφυτεύματα, τα οποία τοποθετούνται στα οστά, χαρακτηρίζονται ως οστεοενσωματούμενα εμφυτεύματα. Οι άλλες δυνατότητες αγκύρωσης, όπως μεταλλικά ικριώματα κάτω από το περιόστεο ή τον βλεννογόνο είναι άνευ σημασίας σήμερα.

Βασική αρχή της διαμόρφωσης του εμφυτεύματος είναι η ισορροπημένη μετάδοση των δυνάμεων στο οστό. Οι κοφτερές άκρες και μυτερές γωνίες οδηγούν σε μερικές συνισταμένες δυνάμεων που επιβαρύνουν περιοχικά το οστό και αναπόφευκτα οδηγούν στην οστεολυσία στα σημεία αυτά. Τα εμφυτεύματα βιδώνονται ή προωθούνται με χτύπημα και έτσι επιτυγχάνεται μια πολύ υψηλή αρχική σταθερότητα, αν το οστό πληρεί τις απαιτούμενες γι’ αυτό προϋποθέσεις.

Στην Γερμανία προσφέρονται αυτήν την στιγμή στην αγορά πάνω από 80(!) διαφορετικά συστήματα εμφύτευσης. Οι διαφορές συχνά είναι μόνο οριακές και στις περισσότερες περιπτώσεις αφορούν την μορφή της σύνδεσης μεταξύ του εμφυτεύματος (ρίζας του δοντιού) και της στεφάνης (ή γέφυρας κ.τ.λ.).

Από τις εξωτερικές εξάγωνες, τις εσωτερικές, έως και τις κωνικές συνδέσεις υπάρχει μεγάλος αριθμός παραλλαγών σύνδεσης μεταξύ του εμφυτεύματος και της στεφάνης. Εδώ για την εκλογή αποφασίζει η εμπειρία των οδοντιάτρων και οδοντοτεχνικών, καθώς και το εξατομικευμένο σχέδιο θεραπείας.

Η συχνά υποβληθείσα ερώτηση για το καλύτερο σύστημα δεν μπορεί να απαντηθεί, διότι καθοριστική σημασία παίζει η εμπειρία του θεράποντα ιατρού και του οδοντοτεχνίτη.


Φροντίδα και έλεγχος

Για μεγάλη «διάρκεια ζωής των εμφυτευμάτων»

Ήδη κατά την φάση παροχής συμβουλών και σχεδιασμού ο οδοντίατρός σας θα σας επιστήσει την προσοχή στην απόλυτη ανάγκη για μια συμφωνηθείσα υγιεινή του στόματος και των εμφυτευμάτων καθώς και έναν τακτικό έλεγχο επανεξέτασης, ως καθοριστικό παράγοντα για μια μακροχρόνια επιτυχία. Ανάλογα με το είδος και την έκταση της προσθετικής εργασίας πάνω στα εμφυτεύματα, ο οδοντίατρος θα σας δείξει τα κατάλληλα βοηθητικά μέσα (οδοντόβουρτσες, μεσοδόντια βουρτσάκια, οδοντικό νήμα, στοματικό ντουζ) και τα μέσα φροντίδας και θα σας υποδείξει τις προβληματικές περιοχές της εργαστηριακής κατασκευής.

Σε προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα είναι απαραίτητοι οι ιατρικοί έλεγχοι, ενώ μετά την τοποθέτηση της εργασίας, αρχικά θα διεξάγονται βραχυπρόθεσμοι έλεγχοι, έως ότου εξαλειφθούν όλες οι τυχόν ενοχλήσεις, η προσθετική εργασία να είναι πλήρως λειτουργική σύμφωνα με την άποψή σας και να ολοκληρωθεί η ονομαζόμενη φάση προσαρμογής (φάση εξοικείωσης). Στη συνέχεια αρκούν μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα (τριμηνιαίοι έως εξαμηνιαίοι έλεγχοι) για τον επαγγελματικό καθαρισμό από το γιατρό σας. Ανάλογα με το σύστημα εμφυτευμάτων μπορεί να είναι σκόπιμο, να αφαιρείται και να καθαρίζεται η προσθετική υπερκατασκευή εάν αυτή έχει βιδωθεί επάνω στα στηρίγματα-εμφυτεύματα κατά συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα (ένα έως δύο έτη).

Ενδεικτικά παραδείγματα… πότε είναι κατάλληλα τα εμφυτεύματα;

 1. Απουσιάζει ένα δόντι

Η κλασική ένδειξη για την τοποθέτηση εμφυτευμάτων υφίσταται μετά την απώλεια ενός μόνο πρόσθιου δοντιού, με την υπόλοιπη οδοντοστοιχία εντελώς υγιή. Οι λόγοι για την απώλεια ενός δοντιού είναι συχνά τα ατυχήματα (αθλητισμός και συγκοινωνία) ή τα αυξανόμενα δυστυχώς αδικήματα ωμής βίας. Αν η απώλεια του δοντιού έχει γίνει εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα, υπάρχουν όρια αναφορικά στις αισθητικές δυνατότητες και ενδεχομένως να είναι απαραίτητες πιο δαπανηρές εγχειρητικές διαδικασίες (μέθοδοι οστικής ανάπλασης). Και στην περιοχή των πλαϊνών δοντιών είναι δυνατή η τοποθέτηση ενός μόνο δοντιού με εμφύτευμα. Ακόμη και σε περίπτωση απώλειας περισσότερων μπροστινών δοντιών τα κενά μπορούν να κλείσουν με την τοποθέτηση περισσοτέρων εμφυτευμάτων. Κατά κανόνα δεν θα πρέπει να γίνει τρόχισμα των δοντιών στη διάρκεια της θεραπείας τοποθέτησης εμφυτευμάτων.

 

2. Απουσιάζουν περισσότερα δόντια σε μία πλευρά

Αν στην πλαϊνή περιοχή της γνάθου απουσιάζουν όλοι οι γομφίοι και ενδεχομένως και οι προγόμφιοι του ενός ή των δύο τεταρτημορίων των γνάθων ή αν υπάρχει ένα μεγάλο ενδιάμεσο κενό (απουσία περισσοτέρων των τριών δοντιών), τότε μπορεί να αποφευχθεί μέσω των εμφυτευμάτων μια αφαιρούμενη μερική τεχνητή οδοντοστοιχία. Προϋπόθεση πάλι είναι μια επαρκής ποσότητα οστικής ουσίας. Στην κάτω γνάθο θα πρέπει να προσεχθούν ιδιαίτερα οι σχέσεις με την δέσμη αγγείων – νεύρων που βρίσκονται εκεί στο οστό, ενώ στην άνω γνάθο η έκταση του ιγμορείου άντρου. Όσο λιγότερο οστό υπάρχει, τόσα περισσότερα εμφυτεύματα θα πρέπει να τοποθετηθούν. Οι προσθετικές λύσεις ποικίλουν από μία εμφυτευματικά στηριζόμενη γέφυρα έως στις επιμέρους μεμονωμένες στεφάνες. Βασικά είναι δυνατή η συμμετοχή των φυσικών δοντιών σε συνδυασμό με τα εμφυτεύματα όταν τα δόντια, ούτως ή άλλως, θα πρέπει να αποκατασταθούν προσθετικά λόγω εκτεταμένων βλαβών τους. Η τελική εργασία μπορεί ή να συγκολληθεί ή να βιδωθεί επάνω στα στηρίγματα. Τα αισθητικά προβλήματα προκύπτουν όταν η απώλεια του δοντιού έχει γίνει πριν μεγάλο χρονικό διάστημα και λόγω της αποικοδόμησης της οστικής ουσίας έχει σχηματιστεί μια μεγάλη υψομετρική διαφορά μεταξύ του τμήματος της γνάθου δίχως δόντια και των υφισταμένων δοντιών.

 

 

3. Υπάρχουν μόνο ορισμένα δόντια

Με την πάροδο των ετών και τη φυσιολογική απώλεια των δοντιών τα εναπομείναντα δόντια, δεν έχουν μερικές φορές τη δυνατότητα να συγκρατήσουν μια τεχνητή οδοντοστοιχία. Η στερέωση τέτοιων τεχνητών οδοντοστοιχιών γίνεται όλο και δυσκολότερη, ειδικότερα αν υπάρχουν δόντια μόνο στο ένα ήμισυ της γνάθου. Το αποτέλεσμα τότε είναι κινήσεις ταλάντευσης και χαλάρωση των τελευταίων εναπομεινάντων δοντιών λόγω των δυνάμεων ροπής. Σε τέτοιες περιπτώσεις επιτυγχάνεται πολύ δύσκολα με συντηρητικό τρόπο ένα κάπως ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Στην κατάσταση αυτή βρισκόμαστε κατά κανόνα ένα βήμα πριν την πλήρη απώλεια δοντιών, αν προηγουμένως δεν έχει προβλεφθεί η τοποθέτηση εμφυτευμάτων, ώστε να συμβάλουν στον ισομερή – ισόποση κατανομή φορτίων – καταμερισμό της εργασίας της μάσησης και της εν γένει λειτουργίας του στόματος. Συχνά σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι απαραίτητα πολλά εμφυτεύματα, ώστε να επιτευχθεί ένα σωστό αποτέλεσμα.

4. Η νωδή κάτω γνάθος

Η νωδή κάτω γνάθος αποτελεί την κύρια ένδειξη για την τοποθέτηση εμφυτευμάτων. Η τεχνητή οδοντοστοιχία της κάτω γνάθου τυγχάνει λόγω της μικρής βάσης, η οποία υπάρχει διαθέσιμη για την τοποθέτηση, μόνο ελάχιστης σταθερότητας. Σε περίπτωση αυξημένης ατροφίας δεν μπορεί να επιτευχθεί πλέον το φαινόμενο της υποπίεσης (βεντούζας) μέσω της τεχνητής οδοντοστοιχίας της κάτω γνάθου. Με την βοήθεια εμφυτευμάτων μπορούν να σταθεροποιηθούν οι τεχνητές οδοντοστοιχίες – δηλαδή μέσω ειδικών συνδέσμων να σταθεροποιηθούν με μαγνήτες, σφαιρικές κεφαλές, τηλεσκοπικές στεφάνες ή δοκούς – ή, αν το επιτρέπει η κατάσταση με μεγάλο αριθμός εμφυτευμάτων να τοποθετηθεί μια ακίνητη προσθετική εργασία (γέφυρα) δόντι προς δόντι.

Η απλούστερη λύση είναι πραγματοποιήσιμη με δύο εμφυτεύματα. Η σταθερότητα της τεχνητής οδοντοστοιχίας γίνεται όμως καλύτερη με περισσότερα από δύο. Τέσσερα εμφυτεύματα αποτελούν την ιδανική βάση για μια, ναι μεν αφαιρούμενη, αλλά λειτουργική τεχνητή οδοντοστοιχία. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι δυνατή μια μόνιμη τεχνητή οδοντοστοιχία στη νωδή κάτω γνάθο με έξι έως οκτώ εμφυτεύματα.

5. Η νωδή άνω γνάθος

Η νωδή άνω γνάθος μπορεί σε σύγκριση με την κάτω γνάθο να εφοδιαστεί ικανοποιητικά στην πλειονότητα των περιπτώσεων και με συμβατική ολική τεχνητή οδοντοστοιχία. Από την άλλη, παρέχεται πάντα η δυνατότητα με τεχνητή οδοντοστοιχία τοποθετημένη σε εμφυτεύματα, να είναι η υπερώα πλήρως ελεύθερη, γεγονός το οποίο προσφέρει σημαντικά μεγαλύτερη άνεση αναφορικά με την αίσθηση ξένου σώματος, την ομιλία, την γεύση και το αντανακλαστικό του εμετού. Επειδή η άνω γνάθος μένει συχνότερα δίχως δόντια από την κάτω γνάθο, εγείρεται μάλλον συχνότερα πιο νωρίς το ερώτημα την τοποθέτησης εμφυτευμάτων - δηλαδή σε μια νεαρότερη ηλικία με υψηλότερες απαιτήσεις.

Στην άνω γνάθο λόγω της χαλαρότερης οστικής δομής είναι απαραίτητα τουλάχιστον τέσσερα εμφυτεύματα. Αν επιθυμείτε μια μόνιμη - όχι αφαιρούμενη από τον ασθενή - κατασκευή, τότε θα πρέπει να τοποθετηθούν έξι ή περισσότερα εμφυτεύματα. Οι μόνιμες κατασκευές δεν είναι πάντα μη προβληματικές, διότι τα αισθητικά και φωνητικά ζητούμενα δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν πάντα κατά 100%. Παρότι η εργασία είναι αισθητικά και φωνητικά τέλεια, είναι αυξημένος για τον ασθενή ο χρόνος που πρέπει να αφιερώνει για την καθημερινή φροντίδα των δοντιών (εμφυτευμάτων). Αντίθετα στις αφαιρούμενες κατασκευές γεφυρών ή αντίστοιχα τεχνητών οδοντοστοιχιών που δεν καλύπτουν την υπερώα (μέσω δοκών ή τηλεσκοπικών στεφανών) επιτυγχάνεται σε κάθε περίπτωση η ιδανικά άριστη αισθητική και φωνητική άνεση, η πολύ καλή δυνατότητα καθαρισμού και η δυνατότητα επισκευής. Αυτές οι κατασκευές επικάθονται εξαιρετικά σταθερά και ανθεκτικά σε τέσσερα έως οκτώ εμφυτεύματα (ανάλογα με την ποιότητα του οστού).

 

Η εμφύτευση

Έπειτα από προσεκτική σκέψη και αξιολόγηση όλων των παραγόντων ο ασθενής αποφασίζει για την τοποθέτηση εμφυτευμάτων. Πλησιάζει η συμφωνηθείσα ημερομηνία και ταυτόχρονα αυξάνεται ο φόβος. Αυτός είναι αδικαιολόγητος. Δεκάδες χιλιάδες εμφυτεύσεις αποδεικνύουν ότι πρόκειται για μία ανώδυνη επέμβαση.

Η εγχείρηση εμφύτευσης – δηλαδή η τοποθέτηση των εμφυτευμάτων στο οστό – είναι κατά κανόνα μια χειρουργική επέμβαση η οποία πραγματοποιείται στα εξωτερικά ιατρεία, και η οποία είναι συγκρίσιμη, ως προς τις συνέπειες για τον ασθενή, με μια εκτομή της κορυφής της ρίζας του δοντιού (ακροριζεκτομή) ή με μια απλή εξαγωγή ενός φρονιμίτη.

Η επέμβαση πραγματοποιείται με τοπική αναισθησία ή και υπό νάρκωση και διαρκεί ανάλογα με τον αριθμό των εμφυτευμάτων, την θέση και την χειρουργική εμπειρία του χειρουργού μεταξύ 15 λεπτών και περίπου 2 ωρών.

Η εγχείρηση πραγματοποιείται υπό αποστειρωμένες συνθήκες με τα κατάλληλα εργαλεία στον κατάλληλα άσηπτο χώρο. Ο βλεννογόνος της περιοχής αποκολλάται μαζί με το περιόστεο (διπλώνεται στην άκρη) και έτσι απο- καλύπτεται το οστό. Μόνο μετά την εξέταση του οστού, ξεκινάει η διαδικασία προετοιμασίας της θέσης υποδοχής του εμφυτεύματος με τρυπάνια διαφορετικού διαμετρήματος. Θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην επαρκή ψύξη του τρυπανιού, λόγω του ότι κάθε υπερθέρμανση του οστού οδηγεί αναπόφευκτα σε βλάβες. Η ετοιμασία του οστού είναι πλήρως ανώδυνη.

Σε επιλεγμένες περιπτώσεις, έπειτα από προηγούμενη τρισδιάστατη διάγνωση, μπορεί να είναι δυνατή και μια εγχείριση δίχως το άνοιγμα του βλεννογόνου. Τέτοιες μικρές επεμβατικές εγχειρήσεις συμβάλλουν φυσικά στην περαιτέρω μείωση των μετεγχειρητικών ενοχλήσεων. Ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διάρκεια της προπαρασκευής της περιοχής για την εμφύτευση θα πρέπει να δοθεί στις συνορεύουσες ανατομικές δομές (διπλανά δόντια, νεύρα, ιγμόρειο άντρο) και στην σωστά σχεδιασθείσα τοποθέτηση των εμφυτευμάτων μεταξύ τους. Όταν το εμφύτευμα τοποθετηθεί στην τελική του θέση - ανάλογα με τον τύπο του εμφυτεύματος σε διαφορετικό βάθος - θα πρέπει να είναι σταθερό και να εμφανίζει ένα οξύ ήχο επίκρουσης. Τα οστικά ελλείμματα γύρω από τα εμφυτεύματα, αν τα εμφυτεύματα έχουν τη λεγόμενη πρωτογενή σταθερότητα, μπορούν να πληρωθούν και να αναπλαστούν, με την βοήθεια του ίδιου του οστού του ασθενούς ή και με τη χρήση των οστικών μοσχευμάτων και ειδικών μεμβρανών που κατευθύνουν την οστική αναγέννηση.

Τέτοιες διευρύνσεις των εγχειρήσεων συχνά δεν μπορούν να σχεδιαστούν εκ των προτέρων, θα πρέπει όμως να έχουν συζητηθεί με τον ασθενή. Στη συνέχεια τα ούλα ράβονται γερά και με ράμματα κοντά το ένα στο άλλο. Προτείνεται στον ασθενή μια αποτελεσματική ψύξη (κρύα επιθέματα) για δύο έως τρεις ημέρες, επειδή ως συνέπεια της εγχείρησης μπορεί να υπάρξει ένα μεγάλο ή μικρό οίδημα.

Στη συνέχεια πραγματοποιείται κατά κανόνα το τρόχισμα της τεχνητής οδοντοστοιχίας και ενδεχομένως μια μαλακή αναγόμωση. Η χρήση αντιφλεγμονωδών, παυσίπονων και αντιοιδηματικών (κατά του οιδήματος) φαρμάκων αποφασίζεται ανάλογα με την περίπτωση.

 

Μετά την εγχείρηση

Στη διάρκεια των ημερών μέχρι και την αφαίρεση των ραμμάτων πραγματοποιείται – σε συνάρτηση από τον αριθμό των εμφυτευμάτων – η επούλωση της πληγής, η οποία σε κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Η έκταση των μετεγχειρητικών αιματωμάτων και οιδημάτων εξαρτάται από ατομικούς παράγοντες, μπορεί όμως να επηρεαστεί με φυσικά μέσα (ψύξη) ή βιολογικά (ενζυμοθεραπεία, ομοιοπαθητική θεραπεία, θεραπεία Softlaser) και με την κατάλληλη συνοδευτική θεραπεία. Ειδικά αντιμικροβιακά στοματικά φάρμακα ή παρόμοιας δράσης τζελ και ενισχυτικές κρέμες προστατεύουν την πληγή από την λοίμωξη και επιταχύνουν την επούλωση αυτής. Σε επιμέρους περιπτώσεις είναι σκόπιμη και χρήσιμη η χορήγηση αντιβιοτικών. Σε πληγές μεγάλης επιφάνειας, έπειτα από την τοποθέτηση πολλών εμφυτευμάτων, είναι κάπως περιορισμένη γενικά η λήψη τροφής. Θα πρέπει να προσέξετε ώστε οι περιοχές των πληγών να μην επιβαρυνθούν υπέρμετρα κατά τη μάσηση– προτείνεται για τον λόγο αυτό η λήψη μαλακής τροφής. Έπειτα από επτά έως δέκα ημέρες πραγματοποιείται η αφαίρεση των ραμμάτων. Στο διάστημα της επούλωσης–οστεοενσωμάτωσης των εμφυτευμάτων – περίπου τρεις έως έξι μήνες – ο ασθενής δεν αισθάνεται καθόλου τα εμφυτεύματα. Το κάπνισμα θα πρέπει να αποφευχθεί κατά το διάστημα αυτό.

Μετά το διάστημα της επούλωσης γίνεται η αποκάλυψη των εμφυτευμάτων, όπου αφαιρείται ο καλυπτήριος βλεννογόνος ακριβώς πάνω από το εμφύτευμα (π.χ. μέσω τομής). Η επέμβαση αυτή πραγματοποιείται με τοπική αναισθησία.

Μετά την αποκάλυψη θα πρέπει κατά μέσο όρο να επουλωθεί ο βλεννογόνος για περίπου μία έως δύο εβδομάδες. Μόνο και εφόσον η κατάσταση του βλεννογόνου είναι δίχως ερεθισμό, μπορεί να ξεκινήσει η κατασκευή της προσθετικής εργασίας. Σε επιμέρους στεφάνες στην περιοχή των μπροστινών δοντιών με ιδιαίτερα υψηλές αισθητικές απαιτήσεις μπορεί να είναι σκόπιμο, αρχικά να κατασκευαστούν προσωρινές στεφάνες, ενώ η τελική κατασκευή να πραγματοποιηθεί λίγους μήνες αργότερα, ώστε να επιτευχθεί ένα ιδανικό αποτέλεσμα.

Σε ειδικές περιπτώσεις είναι σήμερα επίσης δυνατόν, να τοποθετηθεί ένα εμφύτευμα αμέσως μετά την αφαίρεση του δοντιού. Αν τα τοποθετημένα στο οστό εμφυτεύματα είναι ήδη πολύ σταθερά κατά την τοποθέτηση, είναι δυνατή επίσης και η άμεση τοποθέτηση της προσθετικής εργασίας. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να εκπληρώνονται ορισμένες προϋποθέσεις, τις οποίες θα συζητήσει μαζί σας ο οδοντίατρος.

 

Τα εμφυτεύματα έχουν τοποθετηθεί… αλλά απομένει η υπερκατασκευή (προσθετική εργασία)

Όπως έχει ήδη ειπωθεί, στις περισσότερες περιπτώσεις – οι εξαιρέσεις αναφέρονται σε ευνοϊκές ανατομικές προϋποθέσεις πιθανής άμεσης εμφύτευσης και άμεσης τοποθέτησης τεχνητής οδοντοστοιχίας – θα πρέπει τα εμφυτεύματα να επουλωθούν στο οστό της γνάθου, στην άνω γνάθο για τουλάχιστον τρεις έως έξι μήνες και στην κάτω γνάθο για τουλάχιστον δύο μήνες δίχως επιβάρυνση, πριν να μπορεί να τοποθετηθεί η τελική εργασία. Θα πρέπει όμως να θεωρήσετε ως δεδομένο, ότι – με την προϋπόθεση ότι δεν θα υπάρξουν επιπλοκές – θα μπορεί να σας τοποθετηθεί η τελική εργασία πάνω στα εμφυτεύματα, στην άνω γνάθο το νωρίτερο μετά από τρεις έως οκτώ μήνες (στην κάτω γνάθο το νωρίτερο μετά από τρεις έως πέντε μήνες).

Στο ενδιάμεσο αυτό διάστημα θα πρέπει να τα βγάλετε πέρα τουλάχιστον σε περίπτωση εμφύτευσης σε ορατή περιοχή και σε περίπτωση μη ύπαρξης δοντιών με συντηρητικές αφαιρετέες ή υπό όρους σταθερές προσωρινές τεχνητές οδοντοστοιχίες. Οι αφαιρετέες προσωρινές τεχνητές οδοντοστοιχίες θα πρέπει όμως να διαμορφωθούν έτσι ώστε να αποφευχθεί μια μηχανική βλάβη στην περιοχή της επέμβασης. Ανάλογα με την έκταση της εγχειρητικής επέμβασης και τις εξατομικευμένες ανατομικές συνθήκες είναι, ενδεχομένως, απαραίτητες πολλαπλές διορθώσεις της βάσης της τεχνητής οδοντοστοιχίας (μέρη της τεχνητής οδοντοστοιχίας, που άπτονται του βλεννογόνου άνωθεν της περιοχής εμφύτευσης). Εδώ χρησιμοποιούνται επίσης συνθετικά υλικά που παραμένουν μαλακά, ώστε να ενεργούν σαν ρυθμιστές της πίεσης κατά τη μάσηση – απόσβεση δυνάμεων. Λόγω της υφής της επιφάνειας, τα υλικά αυτά όμως αυξάνουν την συγκέντρωση επιχρισμάτων, έτσι ώστε να είναι απαραίτητη μια ιδιαίτερα εντατική υγιεινή της τεχνητής οδοντοστοιχίας.

Μετά το πέρας της επούλωσης της πληγής μπορεί να είναι σκόπιμη επίσης μία καθημερινή προσεκτική μάλαξη του βλεννογόνου στην περιοχή της επέμβασης με μια μαλακή οδοντόβουρτσα. Για την μείωση των επιχρισμάτων και την αποφυγή ερεθισμών του βλεννογόνου στην εσωτερική επιφάνεια της τεχνητής οδοντοστοιχίας προτείνεται από την άλλη η χρήση παρασκευασμάτων χλωρεξιδίνης. Το φάρμακο εφαρμόζεται σε ένα λεπτό στρώμα ακριβώς πάνω στην έσω επιφάνεια της τεχνητής οδοντοστοιχίας και έτσι έρχεται σε άμεση επαφή με τον εκτιθέμενο βλεννογόνο κάτω από αυτήν. Υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί να είναι όμως δυνατή και μια άμεση σταθερή κατασκευή σε ειδικά εμφυτεύματα. Απαραίτητες όμως είναι ορισμένες ειδικές ανατομικές προϋποθέσεις. Ρωτήστε σχετικά τον οδοντίατρό σας. Και εσείς θα πρέπει μέσω του τακτικού ελέγχου του βλεννογόνου κάτω από την τεχνητή οδοντοστοιχία, καθώς και με προσεκτική υγιεινή να βοηθάτε στην αποφυγή των ερεθισμών και των σημείων πίεσης. Παρατηρήστε τις αλλοιώσεις στην άμεση περιοχή της εμφύτευσης και αν χρειαστεί επισκεφτείτε άμεσα τον οδοντίατρό σας.

 

Η αποκάλυψη των εμφυτευμάτων… και το επιθυμητό αποτέλεσμα

Μετά την πάροδο της καθορισθείσας από τον γιατρό φάσης επούλωσης, αποκαλύπτεται το εμφύτευμα, δηλαδή αφαιρείται ο βλεννογόνος που το καλύπτει με τοπική αναισθησία. Πρόκειται για μια πολύ μικρή και τελείως ακίνδυνη επέμβαση. Μετά την σύντομη φάση επούλωσης του βλεννογόνου μπορεί να ληφθεί το αποτύπωμα.

Τώρα ξεκινάει το μέρος της εργασίας που αφορά την προσθετική υπερκατασκευή, που συχνά απαιτεί μεγάλες δυνατότητες και ευρύ πεδίο γνώσεων τόσο από τον οδοντίατρο όσο και από τον οδοντοτεχνίτη. Η νέα κατασκευή θα πρέπει να είναι λειτουργική και να συνάδει αισθητικώς αρμονικά με την υπόλοιπη οδοντοστοιχία.

Ανάλογα με τον βαθμό δυσκολίας κατασκευής της εργασίας, είναι δυνατή και απαραίτητη υπό ορισμένες συνθήκες, και ανάλογα με την ανάλυση μοντέλου, η τροποποίηση του αρχικού σχεδίου. Αυτό μπορεί να προκύψει ιδιαίτερα όταν οι ανατομικές προϋποθέσεις δεν επέτρεψαν την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο θεραπείας. Έτσι μπορεί, παραδείγματος χάρη, να είναι σκόπιμο να τοποθετηθεί ένα εμφύτευμα σε μια άλλη θέση, ώστε να αποφευχθούν ανατομικές ατέλειες ή οστικά ελλείμματα της γνάθου και να ακολουθηθεί μια οδός με λιγότερους κινδύνους, η οποία θα είναι και ασφαλέστερη μακροπρόθεσμα. Οι αλλαγές αυτές του σχεδίου είναι κατά κανόνα όμως οριακές και δεν έχουν μειονεκτήματα για τον ασθενή. Τα στοιχεία της προσθετικής υπερκατασκευής που τοποθετούνται πάνω στα εμφυτεύματα (στεφάνες, γέφυρες, στηρίγματα, σφαιρικοί σύνδεσμοι, μαγνήτες, τηλεσκοπικές στεφάνες κ.ά.) βιδώνονται ή συγκολλούνται ανάλογα με την περίπτωση.

 Κατασκευή & Φιλοξενία: Drosos Creative Agency

Joomla templates by Joomlashine